Tekst: F.J. Bouman

Aan het strand staan op een avond,
Als de storm wat is bedaard,
Vele menschen, oud' en jongen
In de duisternis geschaard,
Turen angstig in het donker
Naar de groote, woeste zee.
Richten dan hun blik naar boven,
Vragend: "God! verhoor m'n beê!"

Aan het strand zit in het donker
In haar hut zoo menig vrouw,
Treurend bij haar kinderen neder,
Alles heerscht in diepe rouw,
God bewaar toch alle helden,
Die ter redding mochten gaan,
Laat Uw troost en zegen dalen
Op hen, thans met rouw belaân.

Aan het strand staan in het donker,
Moeders, vrouwen, vol van smart,
Altijd door maar steeds te bidden
Met de doodsangst in haar hart.
Want haar Zoon, haar Man en Vader
Was ter redding uitgegaan,
Steeds wordt haar de toestand klaarder.
Reddingsboot die is vergaan.



Heeft U nog zeemansliederen liggen die absoluut op de site moeten?
Stuur ze dan naar De Zingende Zeeman
Dan worden ze er zo snel mogelijk bij gezet.
Eventuele bladmuziek wordt ook zeer op prijs gesteld.