free web hosting | website hosting | Business WebSite Hosting | Free Website Submission | shopping cart | php hosting
Home

Het Vrouwtje Van Stavoren - Artiest Onbekend

Hoort vrienden hoort een lied
Wat duidelijk zal verklaren
Wat eenmaal is geschied
Voor meer dan duizend jaren
Toen 't oud en grijs Stavoren
Nog bloeide of Frieschlands grond
En van zijn macht deed hooren
Door heel 't wereldrond

Daar in die rijke stad
Die 's jaarlijks duizend scheepen
Belaan met 's werelds schat
Haar haven in zag sleepen
Daar leefde in roem en eere
Een rijk weduw vrouw
Wier voorbeeld ons steeds leere
Hoe hoogmoed brengt en rouw

Geen ijzer neen maar goud
Zoo sprak zij siert mijn woning
En 't huis voor haar gebouwd
Scheen 't woonhuis van een koning
't Was al wat de oogen zagen
Vol vorstelijke praal
En hoeft men meer te vragen
De stoep was van metaal

De leuning was zeer schoon
Uit louter goud gedreven
De deurknop scheen een troon
Met paarlen als omgeven
En breede zilveren platen
Geklonken aan de grond
Bedekten al haar straten
Zoover haar woning stond

Daar treed een zeekaptein
Haar bij de haven tegen
Wat sprak zij zal het zijn
Wat schoons heb gij verkregen
Wat heerlijks brengt gij mede
Uit Oostzee gebied
U schip lig in de reede
Maar hoe hij antwoord niet

'k heb immers u belast
het kostelijke in te laden
wat rond te Oostzee wast
en 't oog hier kon verzaden
wie zich aan prijs mocht storen
'k Vraag nimmer naar het geld
Hoe de Weduwe va Stavoren
Zij  niet teleur gesteld

'k Bracht tarwe naar u zin
Als edelst wat wij vonden
Aan stuurboord kwam het in
Zooveel wij laden konden
Hoe gilt zij dol van zinnen
Hoe tarwe lage guit (?)
Bracht gij ze aan stuurboord binnen
Zoo werpe ze aan bakboord uit

Helaas dat heerlijk graan
Werd in de vloed geworpen
Een grijsaard zag het aan
Uit een der naaste dorpen
Beef zij hij o beef o vrouwe
Misschien lijd gij een gebrek
Dat nooit dit steek zo rouwe (?)
Zwijg sprak zij gij grijze gek

Ze lachte en greep een ring 
En wierp met luid gesnater
Terwijl zij henen ging
Hem weg in 't woelende water
Kijk riep ze dwaze kerel
Als geeft de zee weerom
Deeze schoone ring met paarlen
Als ik tot armoe kom

Het duurde een dag of acht 
Toen werd op haar verlangen
Een groote visch gebracht
Zoo pas uit zee gevangen
Maar sidderend zonk zij neder
Want reeds bij de eerste snee
vond zij de ring hier weder
Geworpen in de zee

Daar kwam een dienstknecht an
Uw scheepen zijn verloren
De zee zwolg alles in
Gods wraak rust op Stavoren
Een andere knecht snelt binnen
En biedt een brief haar aan
God, gilt zij dol van zinnen
Mijn glorie is vergaan

Beroofd van goed en geld
Veracht van die haar kenden
Was ze zooals geschiedboek meld
Ten prooi van alle ellende
Nog doet de nazaat hooren
Der hoovaardij tot les
Hoe 't vrouwtje van Stavoren
Eens stierf als bedelares  

Nog ziet men aan 't strand
Zoo rijk in vroegen dagen
Den Haven gansch verzand
Een zee van halmen dragen
Maar ledig zijn die aaren
Geen korrel lacht u aan
Als blijk wat hier voor jaren
Gods Almacht heeft gedaan

Ja hoogmoed wordt vernederd
Is wissen val beschoren
Wij hebben 't hier geleerd
Van 't vrouwtje van Stavoren
Wilt vrienden er aan denken
Wat ook het lot u bied
't is God die 't u wil schenken
En hoogmoed past ons niet



Heeft U nog zeemansliederen liggen die absoluut op de site moeten?
Stuur ze dan naar De Zeeman
Dan worden ze er zo snel mogelijk bij gezet.
Eventuele bladmuziek wordt ook zeer op prijs gesteld.